04 — Ang bahin nga gilaktawan natong tanan
Sa Cebu nagsugod kini nga bahin.
Kon nagbasa ka niini sa Binisaya, kini nga bahin alang kanimo. Niadtong 2015, duha ka semana kong nagtuon og English sa Cebu. Duha ka semana ra. Naay usa ka magtutudlo sa maong eskuylahan, ug dili siya ang akong magtutudlo. Sa unang tan-aw pa lang nako kaniya, nahibalo na ko nga siya ang alang kanako. Wala koy rason. Nahibalo lang ko. Human sa duha ka semana, mipauli ko sa Japan. Paglabay sa unom ka bulan, mibalik ko sa Cebu, ako ra, ug dili na aron magtuon. Gisultihan nako ang tanan nga ang akong rason kay gusto kong mahimong casino dealer. Ang tinuod, gusto ra ko nga duol kaniya. Didto ko nag-intern sa usa ka English school, ug nagtrabaho ko sa marine sports tours. Mga tulo ka tuig kong langyaw sa nasod sa babaye nga akong gihigugma — sa yuta nga dili nako natawhan, tungod lang kay gusto kong magpabilin sa iyang tupad. Siya ang akong asawa karon, ug onse ka tuig na ang milabay sukad niadto. Didto nagsugod kining bersiyon nga Binisaya.
Halos matag tuig ko makabalik sa Pilipinas, apan ang adlaw-adlaw nako naa sa Tokyo, ug didto dunay mga semana nga urgent ang tanan, gawas sa akong kaugalingon. Wala ko kahibalo kon unsa ang hitsura sa imong mga semana, sa laing trabaho ug sa laing dapit, apan nagpabilin sa akong hunahuna nga basin managsama ra ang atong mga semana. Tingali sayop ko. Ingon niini sab ang matag semana nako sa Tokyo.
Ang maayong panglawas mao ang bugtong butang nga husto ra nimong mabilhan human na kini mawala, mao gyud nga mao kini ang unang matulod pagawas sa semana. Busa isulti nako ang tinuod nakong gituohan: kon naay nagsalig kanimo, tupad ka man o layo, dili self-care ang pagbantay nga maayo ang imong kahimtang. Bahin kini sa atong katungdanan, ug mao kini ang bahin nga hilom nga gilaktawan sa kasagaran kanato.